Op onderstaand scherm zal, als er pups geboren zijn, live te volgen zijn hoe het met ze gaat. Nu is er nog niet veel te beleven, maar we houden jullie via deze blog op de hoogte.
zaterdag 20 februari 2010
maandag 15 februari 2010
Het wachten is begonnen
En toen kwam het onvermijdelijke moment dat Suus loops werd. En Fox nog steeds een complete reu is. De tien jaar dat Fox en Nell samen zijn geweest was het geen probleem, want Nell vond het gewoon niet goed. Jammer want het was een mooi span. Maar nu was het afwachten. Suus is wel jong (1jaar), maar Fox ook al erg oud (bijna 12 jaar). Dus we hebben de natuur zijn gang laten gaan....en ja hoor Suus vindt Fox geweldig en als het allemaal goed gaat, krijgt ze rond het weekend van 20 maart jongen(een hond draagt 9 weken). Vroeger toen ik nog bij mijn ouders woonde had onze hond Bobby ook een keer jongen. Van een straathond die heel lang zijn kans had afgewacht voor het huis. Vier stuks waren het er. En wat een feest was dat. Nu na 27 jaar honden gehad te hebben krijgen we eindelijk weer de kans om dit mee te maken. De werpkist staat al in de huiskamer en we wedden onderling hoeveel het er zullen zijn.
Ik hoop zelf op niet meer dan 4 pups anders wordt het wel zwaar voor Suus. Maar we zullen zien. We zijn nu zo'n beetje op de helft en ze is nog niet erg dik. Wel zijn haar melkklieren opgezet, maar dit kan ook bij een schijnzwangerschap. Spannend hoor dat afwachten! En hoe zal Fox reageren? Suus vindt de werpkist al helemaal haar veilige plekje en Fox vindt het maar niks, dus dat is al goed gegaan. Hij komt af en toe wel voorzichtig om een hoekje kijken.
zaterdag 6 februari 2010
Het is allemaal begonnen met onze eerste Border Collie Nell.
In memoriam Nell geboren 19-10-1995 gestorven 10-09-08.
Voordat ik aan een Border collie durfde te beginnen, had ik er alles over gelezen wat er te lezen viel. Veel waarschuwingen gekregen omdat het echte werk-honden zijn. Toch ingeschreven voor een nestje en in december 1995 was het dan zo ver. We hadden niet veel keus, want het was de laatste uit het nest, maar wat was ze leuk. Er werden afspraken gemaakt over wat ze wel en niet mocht met de fokker en met onze kinderen. Maar de eerste tijd was het spelen, slapen, zindelijk worden en alles verkennen. Ook dat jaar hadden we veel sneeuw en dat vond ze prachtig. Ze leerde snel maar bleek ook bijzonder eigenwijs te zijn. Omdat ik mijn handen vol had aan de opvoeding van onze vier kinderen nam Rob de opvoeding van Nell voor zijn rekening. Op naar de puppycursus. Ze deed het prima, dus daarna nog meergehoorzaamheid zoals de gehoorzame hond (met theorievragen)en VEG. Toen dit alles goed bleek te gaan nam ik het over. Behendigheid, flyball en uiteindelijk schapendrijven. We waren lid van de Border Colly Club en deden aan keuringen en wedstrijden mee. Via het schapendrijven kwam ik in aanraking met een bruine Border Collie reu van 6 maanden. En zo kwamen wij aan Fox in het najaar van 1998. Maar later bleek dat Nell en Fox nooit echt vrienden zouden worden. Fox had inmiddels mijn hart al gestolen en ging niet meer weg. Rob is ook met Fox door het gehoorzaamheidscicuit gegaan. En later hebben ze zich zelfs aan behendigheid gewaagd. Nell was snel, werklustig en heel behandig, maar Fox was snel en een en al kracht. Werken (het maakt niet uit wat) is hun lust en hun leven. Zo hebben we door de jaren heen heel wat avonturen met ze meegemaakt. Toen we in 2002 buitenaf gingen wonen, kregen ze meer vrijheid dan goed voor ze was. Nell werd steeds meer onze circushond en Fox haalde de geiten van de dijk. Samen in een ruimte leverde nog steeds problemen op. In september 2008 is Nell gestorven en bleef Fox alleen achter. Eerst leek dat wel goed te gaan, maar hij werd erg somber en sloom. Dus zijn we maar gaan zoeken naar een nieuwe hond en natuurlijk weer een Border Collie. En 25 april 2009 kwam Suus.
In memoriam Nell geboren 19-10-1995 gestorven 10-09-08.
Voordat ik aan een Border collie durfde te beginnen, had ik er alles over gelezen wat er te lezen viel. Veel waarschuwingen gekregen omdat het echte werk-honden zijn. Toch ingeschreven voor een nestje en in december 1995 was het dan zo ver. We hadden niet veel keus, want het was de laatste uit het nest, maar wat was ze leuk. Er werden afspraken gemaakt over wat ze wel en niet mocht met de fokker en met onze kinderen. Maar de eerste tijd was het spelen, slapen, zindelijk worden en alles verkennen. Ook dat jaar hadden we veel sneeuw en dat vond ze prachtig. Ze leerde snel maar bleek ook bijzonder eigenwijs te zijn. Omdat ik mijn handen vol had aan de opvoeding van onze vier kinderen nam Rob de opvoeding van Nell voor zijn rekening. Op naar de puppycursus. Ze deed het prima, dus daarna nog meergehoorzaamheid zoals de gehoorzame hond (met theorievragen)en VEG. Toen dit alles goed bleek te gaan nam ik het over. Behendigheid, flyball en uiteindelijk schapendrijven. We waren lid van de Border Colly Club en deden aan keuringen en wedstrijden mee. Via het schapendrijven kwam ik in aanraking met een bruine Border Collie reu van 6 maanden. En zo kwamen wij aan Fox in het najaar van 1998. Maar later bleek dat Nell en Fox nooit echt vrienden zouden worden. Fox had inmiddels mijn hart al gestolen en ging niet meer weg. Rob is ook met Fox door het gehoorzaamheidscicuit gegaan. En later hebben ze zich zelfs aan behendigheid gewaagd. Nell was snel, werklustig en heel behandig, maar Fox was snel en een en al kracht. Werken (het maakt niet uit wat) is hun lust en hun leven. Zo hebben we door de jaren heen heel wat avonturen met ze meegemaakt. Toen we in 2002 buitenaf gingen wonen, kregen ze meer vrijheid dan goed voor ze was. Nell werd steeds meer onze circushond en Fox haalde de geiten van de dijk. Samen in een ruimte leverde nog steeds problemen op. In september 2008 is Nell gestorven en bleef Fox alleen achter. Eerst leek dat wel goed te gaan, maar hij werd erg somber en sloom. Dus zijn we maar gaan zoeken naar een nieuwe hond en natuurlijk weer een Border Collie. En 25 april 2009 kwam Suus.
25 april 2009
Hier was Suus 9 weken.
Het is dan 25 april 2009.
Ze is geboren op 18 februari 2009.
De drukste uit het nest werd gezegd. Maar kijk ze hier eens rustig zitten. Ze was meteen al heel aanhankelijk (heel anders dan Nell). Fox was wel erg van slag de eerste twee dagen. De rillingen liepen over zijn lijf. Even later moest hij even laten weten dat hij de baas was. Maar Suus had hem met al haar charme zo plat. Zodat ze na een paar dagen al heel veel van hem gedaan kreeg. Nu was het mijn beurt voor de puppycursus. Wat heerlijk om een hond bij je te hebben die met mensen en andere honden goed op kan schieten. En ze leerde gemakkelijk. Wel merkte ik dat ze zich snel verveelde en dan werd ze eigenwijs. Dus oefende ik thuis niet al te veel. Zo... wat zit er een vrolijkheid en leven in dat beestje. We kregen veel mensen over de vloer en ze windt iedereen om haar pink. Ook de mensen van de zorgboerderij zie ik smelten voor haar charme.
Ze wordt steeds drukker en sloopt erg veel. Er is geen klomp meer heel en geen werkschoen te vinden waar nog een fatsoenlijke veter in zit. Ook ontstaan er steeds meer gaten in de tuin. Spit je ze dicht, dan heeft ze ze alweer open voordat je bent omgedraaid. En oh...wat vindt ze dat een leuk spelletje. Maar we kunnen het allemaal van haar hebben. Todat ze aan de houten tuinmeubels begon te knagen. Insmeren met azijn hielp gelukkig. Maar toen ze over de omheining van de tuin ging springen moesten we echt met een krachtig plan komen. Want ze wil alles achtervolgen wat beweegt en dan wordt het veel te gevaarlijk. Na enige aarzeling zijn we toch maar schrikdraad gaan halen. Ook nu leert ze snel. Een keer schrikken was er voor nodig om tot nu toe niet meer te ontsnappen. Alleen toen het hekje een keer op een kier stond. In een paar minuten was ze weg en echt nergens meer te bekennen. We hebben met de auto alles afgezocht en niets gevonden. Direnambulance en de centrale gebeld weer niets. Twee en een half uur later kwam er een auto het terrein op rijden. De achterbak ging open en daar was Suus weer. Ze had zich gewoon aangesloten bij een groepje hardlopers en zo gezellig 17 kilometer door de polder gerend. Wat een gek beest maar wat heerlijk dat ze weer thuis was. Fox kan het tempo van Suus al snel niet meer bijhouden en wordt soms ook wel erg moe van zo'n jong ding.
Het is dan 25 april 2009.
Ze is geboren op 18 februari 2009.
De drukste uit het nest werd gezegd. Maar kijk ze hier eens rustig zitten. Ze was meteen al heel aanhankelijk (heel anders dan Nell). Fox was wel erg van slag de eerste twee dagen. De rillingen liepen over zijn lijf. Even later moest hij even laten weten dat hij de baas was. Maar Suus had hem met al haar charme zo plat. Zodat ze na een paar dagen al heel veel van hem gedaan kreeg. Nu was het mijn beurt voor de puppycursus. Wat heerlijk om een hond bij je te hebben die met mensen en andere honden goed op kan schieten. En ze leerde gemakkelijk. Wel merkte ik dat ze zich snel verveelde en dan werd ze eigenwijs. Dus oefende ik thuis niet al te veel. Zo... wat zit er een vrolijkheid en leven in dat beestje. We kregen veel mensen over de vloer en ze windt iedereen om haar pink. Ook de mensen van de zorgboerderij zie ik smelten voor haar charme.
Ze wordt steeds drukker en sloopt erg veel. Er is geen klomp meer heel en geen werkschoen te vinden waar nog een fatsoenlijke veter in zit. Ook ontstaan er steeds meer gaten in de tuin. Spit je ze dicht, dan heeft ze ze alweer open voordat je bent omgedraaid. En oh...wat vindt ze dat een leuk spelletje. Maar we kunnen het allemaal van haar hebben. Todat ze aan de houten tuinmeubels begon te knagen. Insmeren met azijn hielp gelukkig. Maar toen ze over de omheining van de tuin ging springen moesten we echt met een krachtig plan komen. Want ze wil alles achtervolgen wat beweegt en dan wordt het veel te gevaarlijk. Na enige aarzeling zijn we toch maar schrikdraad gaan halen. Ook nu leert ze snel. Een keer schrikken was er voor nodig om tot nu toe niet meer te ontsnappen. Alleen toen het hekje een keer op een kier stond. In een paar minuten was ze weg en echt nergens meer te bekennen. We hebben met de auto alles afgezocht en niets gevonden. Direnambulance en de centrale gebeld weer niets. Twee en een half uur later kwam er een auto het terrein op rijden. De achterbak ging open en daar was Suus weer. Ze had zich gewoon aangesloten bij een groepje hardlopers en zo gezellig 17 kilometer door de polder gerend. Wat een gek beest maar wat heerlijk dat ze weer thuis was. Fox kan het tempo van Suus al snel niet meer bijhouden en wordt soms ook wel erg moe van zo'n jong ding.
Abonneren op:
Posts (Atom)
